Quick Access


Bu Dergi DOI ve Crosscheck üyesidir


Tristia III.3: ÖLÜM DÖŞEĞİNDEKİ OVIDIUS’TAN KARISINA MEKTUP
(TRISTIA III.3: LETTER FROM OVID TO HIS WIFE ON HIS DEATHBED )

Author : Rukiye ÖZTÜRK    
Type :
Printing Year : 2019
Number : 27
Page : 183-196
157    150


Summary
Latince aslından dilimize ilk kez çevrilen Tristia III.3, Romalı elegeia ozanı Ovidius’un sürgünde yazdığı en dokunaklı şiirlerden biridir. Ovidius’un Roma’daki karısına hitaben yazınsal mektup şeklinde yazdığı şiir, sürgünün zorlukları, yurt sevgisi, sevdiklerine duyulan özlem, ölüm, ölümsüzlük gibi pek çok izleği barındırmaktadır. Baştan sona pathos oluşturabilme amacı güden şiirde Ovidius, Roma’da sahip olduğu ama sürgünde yoksun olduğu şeyleri birbirleriyle zıtlık oluşturacak şekilde vurgulayarak okuyucuda uyandıracağı acıma duygusunu arttırmaya çalışır. İklimi ılıman, toprağı verimli İtalya gibi bir ülkeden ve her yanı sanat eserleriyle donatılmış, sık sık eğlence ve şölenlerin düzenlendiği Roma gibi bir kentten, iklimi sert, toprağı tarıma elverişsiz, ıssız ve uygarlaşmamış Tomis gibi bir kente sürgüne gönderilmek Ovidius için adeta ölüm demektir. Şiirin bir diğer dikkat çeken özelliği ise 73-76. dizeler arasında Ovidius’un kendisi için yazdığı mezar yazıtını içermesidir. Bu çalışmada şiir, hem konu hem de plan bakımından incelenmiştir. Ovidius’un şiiri yazarken örnek aldığı, kendisi tarafında yazılan Amores III.9 ve kendisinden önceki elegeia ozanları Tibullus (I.3) ve Propertius (II.13b) tarafından yazılan benzer konulu şiirler ile benzerlikleri de vurgulanmıştır. Çalışmanın sonunda ise okuyucuya kolaylık sağlamak için şiirin çevirisi bütün olarak verilmiştir.

Keywords
Ovidius, tristia, mezar yazıtı, sürgün, ölüm

Abstract
Translated to our language for the first time Tristia III.3 is one of the most grieving poems which Ovidius wrote in exile. Written as a literal letter, the poem contains the themes such as difficulties of exile, love of country, missing of the beloved ones, death and immortality. In the poem which aims to make pathos from the first line to the last, Ovidius tries to increase the reader’s pain sensation, making using of contrasts of things which he has in Rome but doesn’t have in exile. For Ovidius it means death that he was banished from a country like as Italy whose climate is warm, land is fertile and from a city like as Rome whose every part is full of art objects and where often plays and banquets are held to a city like as Tomis whose climate is hard, land is infertile, deserted and uncivilized. Another important feature of the poem is that it has epitaph which Ovidius wrote for himself between 73-76 lines. In this study the poem was examined with regard to both the subject and the plan. Similarities between the poems about the same subject which were written before by himself (Amores III.9) and by other elegeiac poets, Tibullus (I.3) and Propertius (II.13b), also were emphasized. At the end of the poem whole translation of the poem was given to provide convenience fort the reader.

Keywords
Ovidius, tristia, epitaph, exile, death

Advanced Search


Announcements

    Announcements

    Dear Academicians,

    IJLA's issue 7/1 (March 2019) is published, under the guest editor of Associate Professor Dr. Fulya TOPÇUOĞLU ÜNAL from Kütahya Dumlupınar University and the co-guest editor is Dr. Muharrem Kürşad YANGIL is from Kütahya Dumlupınar University.

     

     

    Dear Academicians, you can upload your articles through Online Manuscript Submission link upon forming it according to the academic writing format in For Writers section.

     

    Impact Factor OAJI: 0,201

    MIAR ICDS = 5.6

    Index Copernicus ICV 2016: 94,37



Address :Keskustie 8 as 1 Kiiminki OULU FINLAND
Telephone :00358458092451 Fax :
Email :ijlaacademy@gmail.com

Web Yazılım & Programlama Han Yazılım Bilişim Hizmetleri