Eğitim Bilim Alanı ve Türkçe Bilim Alanı Bağlamında Türkçenin Öğretim Sorunlarına Güncel ve Edimsel Yaklaşımlar

Author:

Number of pages: 63-84
Year-Number: 2020-33

Abstract

Türkçenin öğretim sorunu, eğitim bilim alanı ve Türkçe bilim alanı ile ilgili konuları kapsayan sorunlar kümesidir. Türkçenin öğretimi ile ilgili konular, yirminci yüzyılın son çeyreğine kadar geleneksel yöntemlere bağlı kalınarak işlenmiş ve değerlendirilmiştir. Bu itibarla gerekli olanı değil, mevcut olanı; ideal olanı değil, yaygın olanı esas alan gizil yöntem ve güdüsel yaklaşımlardan ötürü Türkçe öğretiminde amaçlara uygun öğrenme temerküz edememiş ve öğretim konusu, öğreten merkezli ittihaz etmiştir. Süreçte hem “eğitim bilim alanı”nı, hem “Türkçe bilim alanı”nı ilgilendiren ve Türkçe öğretiminin anlamlı ve işlevsel bir yapıya kavuşturulmasının bu iki alanın etkili ve etkileşimli birlikteliği ile gerçekleştirilebileceği gerçeği göz ardı edilmiştir. Türkçe öğretiminde eğitim bilim alanı ile ilgili sorunlara nazari, “Türkçe bilim alanı ile ilgili sorunlara palyatif yaklaşılmış böylece “bilgiyi bilme” ve “bilgiyi yönetme” husule getirilememiştir. Türkçe öğretiminde döngüden kurtulmak ve gerçekçi çözümler ortaya koymak için konular, sentezci bir yaklaşımla ele alınmalı ve öğrencilerde inceleme ve araştırma yaptıracak ve zihinsel ve ruhsal uyarılar sağlayacak bir içerik ve içlemde öğretilmelidir. Aynı şekilde Türkçe öğretimi ile ilgili sorunlar, bütünsellik içinde ele alınmalı ve öğretimin intikal, ifa-icra, tekâmül (anlama-kavrama, uygulama ve geliştirme) merhaleleri gözetilerek çözümlenmelidir. Dilin kaynaklarından ve genel geçer kurallarından yararlanarak Türkçe bilim alanı ile ilgili her türlü bilgiyi düzenlemek; doğru, sistemli ve verimli-getirimli hale getirerek yönetmek ise Türkçe öğretiminin birincil amaçlarından olmalıdır.

Keywords

Abstract

The problem of teaching Turkish is a series of problems covering related topics in the field of Educational Science and Turkish science. The subjects about teaching Turkish language were processed and evaluated by adhering to traditional methods until the last quarter of the Twentieth Century. In this respect, because of the approaches that were based not on what was necessary, but what was at hand, not on the ideal one, but on the common one, and because of the hidden methods and motivational approaches, learning that was in line with the targeted areas could not be taken as the center, and the teaching subject was considered in a teacher-centered form. In this process, the fact that having a meaningful and functional structure for the Turkish teaching could be achieved with effective and interactive co-existence of the “field of educational science” and the “Turkish language science field” was ignored. The problems related to the field of educational science were approached in a hypothetical manner, and the problems related to the field of “Turkish science” were approached palliatively, and therefore, “knowing the knowledge” and “managing the knowledge” were not achieved. The subjects must be discussed with a synthesizing approach and taught in a content and comprehension that will enable students to examine and study subjects and provide them with mental and spiritual stimuli in Turkish teaching. Similarly, the problems about Turkish teaching must be dealt with in a holistic manner, and the analyses must be made by considering the the formation , practice-implementation, improving and permanent-continuing phases. arranging all kinds of knowledge about the field of Turkish language science using the sources of language and generally accepted; and managing it by making it become correct, systematic and profitable (productive-yielding) must be one of the primary objectives of Turkish teaching.

Keywords