E-ISSN:2342-0251

ESKİ ANADOLU TÜRKÇESİNDE ŞÖYLE Kİ/KİM’İN BAZI KULLANIMLARI ÜZERİNE


Eski Anadolu Türkçesi dönemi eserlerinde cümle bilgisi üzerine yapılan çalışmaların sayısı fazla değildir. Çalışmalarda ele alınan konular cümle başı edatlarının yapıları ve anlamları üzerine yoğunlaşmıştır. Cümle başı edatları cümle ile ilgili olarak açıklama, amaç belirtme, benzerlik, olasılık, istek, onaylama, sebep, sonuç, zıtlık bildirme gibi görev ve anlamları bakımından çeşitlilik gösterir. Bu istikamette de şöyle ki/kim cümle başı edatı da kendinden önce ya da sonra gelen cümleler ile irtibatlı olarak doğrudan cümlenin kendisine veya unsurlarından birine yönelik açıklama işlevleriyle karşımıza çıkmakta ve bu özelliğiyle cümleleri birbirine bağlama görevi üstlenmektedir. Bu çalışmada Batı Türkçesi’nin ilk devresi olan Eski Anadolu Türkçesi metinlerinde sıkça karşımıza çıkan şöyle ki/kim cümle başı edatının bahsedilen kullanımında gösterdiği bir kısım özellikleri üzerinde durulacaktır. Çalışmada ele alınan şöyle ki/kim cümle başı edatının örnekleri Eski Anadolu Türkçesi dönemleri eserlerinden Süheyl ü Nevbahar, Ahmed-i Dâi Divanı, Kıssa-ı Yusuf, Kitab-ı Gunya, Kenzü’l-Küberâ olmak üzere 14 ve 15 yüzyıla ait mensur ve manzum toplam beş eserde karşılaşılan kullanımları üzerinden cümle içerisindeki görevleri, aralarındaki açıklayıcı anlam ilişkileri verilerek açıklanmaya çalışılmıştır.


Keywords


Eski Anadolu Türkçesi, cümle başı edatı, söz dizimi, mensur eserler, manzum eserler

Author: Asu ERSOY
Number of pages: 395-402
DOI: http://dx.doi.org/10.29228/ijla.46377
Full text:
Share:
Alıntı Yap:
International Journal of Language Academy
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.