KARİKATÜRLE DESTEKLENEN DİL BİLGİSİ ÖĞRETİMİ: BAŞARIYA ETKİSİ, HAZIR BULUNLUĞUN DÜZENLEYİCİ ROLÜ VE ÖĞRENCİ GÖRÜŞLERİ
Author :
Abstract
Bu araştırmanın amacı, karikatürle desteklenen dil bilgisi öğretiminin ortaokul altıncı sınıf öğrencilerinin dil bilgisi başarısına etkisini belirlemek ve öğrencilerin bu öğretim sürecine ilişkin görüşlerini ortaya koymaktır. Karma yöntemin benimsendiği araştırmanın nicel boyutunda ön test– son test kontrol gruplu yarı deneysel desen, nitel boyutunda durum çalışması deseni kullanılmıştır. Çalışma grubunu bir devlet ortaokulunda öğrenim gören 44 altıncı sınıf öğrencisi (deney = 22, kontrol = 22) oluşturmuştur. Sekiz hafta süren uygulamada dil bilgisi konuları deney grubunda, süreklilik gösteren bir karakter (Bay T) etrafında kurgulanan karikatürlerle; kontrol grubunda olağan yöntemlerle işlenmiştir. Veriler, iki alan uzmanı tarafından geliştirilen dokuz maddelik başarı testi ve yarı yapılandırılmış görüşme formlarıyla toplanmış; bağımlı ve bağımsız örneklemler t testleri, kovaryans analizi, Johnson-Neyman tekniğiyle desteklenen düzenleyici regresyon ve içerik analiziyle çözümlenmiştir. Bulgulara göre sekiz haftalık süreçte her iki grubun başarısı da anlamlı biçimde artmış; ancak gruplar arasında son test puanları ve ön teste göre düzeltilmiş ortalamalar düzeyinde anlamlı bir fark bulunmamıştır. Buna karşılık yöntemin etkisi öğrencilerin hazır bulunuşluk düzeyine göre farklılaşmış; karikatürle öğretim, ön test puanı 4.39 ve üzerinde olan öğrencilerde deney grubu lehine anlamlı bir üstünlük sağlamıştır. Nitel bulgular, öğrencilerin büyük çoğunluğunun etkinlikleri ilgi çekici ve öğrenmeyi kolaylaştırıcı bulduğunu, karakter kurgusunun güçlü bir güdüleyici işlev gördüğünü ve dil bilgisine yönelik tutumların olumlu yönde değiştiğini göstermiştir. Sonuçlar, karikatürün dil bilgisi öğretiminde öncelikle duyuşsal bir köprü işlevi gördüğünü, başarıya katkısının ise öğrencilerin hazır bulunuşluk düzeyiyle etkileşim içinde ortaya çıktığını ortaya koymaktadır.
Keywords
Abstract
The purpose of this study was to determine the effect of cartoon-supported grammar instruction on sixth-grade middle school students' grammar achievement and to explore their views on the instructional process. A mixed-methods approach was adopted: the quantitative strand employed a quasi-experimental pretest-posttest control group design, while the qualitative strand was based on a case study design. The study group consisted of 44 sixth-grade students (experimental = 22, control = 22) attending a public middle school. During the eight-week intervention, grammar topics were taught in the experimental group through cartoons built around a recurring character (Mr. T), and in the control group through regular instruction. Data were collected via a nine-item achievement test developed by two field experts, as well as semi-structured interview forms, and were analyzed using paired and independent samples t-tests, analysis of covariance, moderated regression with the Johnson-Neyman technique, and content analysis. Results showed that both groups improved significantly over the eight weeks; however, no significant between-group difference was found in posttest scores or in covariate-adjusted means. Notably, the effect of the method varied by students' readiness: cartoon-supported instruction provided a significant advantage over regular instruction for students with pretest scores of 4.39 and above. Qualitative findings indicated that the vast majority of students found the activities engaging and facilitative of learning, that the character-based design served as a strong motivator, and that attitudes toward grammar shifted positively. Overall, the results suggest that cartoons function primarily as an affective bridge in grammar instruction, while their contribution to achievement emerges in interaction with students' readiness levels.
Keywords
Aptitude-treatment interaction, cartoons, grammar instruction, humor, readiness.
