YABANCILARA TÜRKÇE ÖĞRETİMİ BAĞLAMINDA YABANCI DİL ÖĞRETİM YÖNTEMLERİNİN DİL BİLGİSİ ÖĞRETİMİNE YANSIMALARI: İLETİŞİMSEL YÖNTEM, DİL BİLGİSİ ÇEVİRİ YÖNTEMİ VE DİL BİLGİSİ ÖĞRETİMİ

Author:

Number of pages: 265-286
Year-Number: 2015-6

Abstract

Çağdaş yabancı dil öğretim yöntemleri açısından dünyada en sık başvurulan öğretim yöntemi İletişimsel Yöntemin (İY) Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi (YDTÖ) sürecinde benimsenmesi giderek daha büyük bir zorunluluk hâline gelmektedir. Dünyada yabancı dil öğretim eğilimleri incelendiğinde İY’nin en çok başvurulan yöntem olduğunu söylemek yanlış olmaz. Alanda yazılan bunca öğretim materyalinin bu yöntemi temel alarak hazırlanmış olduğu gerçeği de bu fikri destekler niteliktedir. Bir yaklaşımı, yöntemi, tekniği tek başına temel alarak öğretim süreçlerinin tümünü yapılandırmanın güçlükleri ortadır. Bu nedenledir ki geçen birkaç yüzyılda birbirini takip eden ondan fazla yabancı dil öğretim yöntemi ortaya atılmıştır. İY’yi temel alan öğretim tekniklerinin öğretim ortamlarında sadece anlama ve anlatma gibi dil becerilerinin öğretiminde değil, aynı zamanda dil bilgisi ve kelime öğretiminde de uygulamaya geçirilmesi önem arz etmektedir. Bir başka deyişle, bağlamsal ve durumsal öğretim tekniklerine daha sık başvurulması öğretim ortamlarında süreç ve sonuç değerlendirmeleri aşamalarında daha etkili sonuçlar alınmasını sağlayacaktır. Bu betimsel çalışmada yabancılara Türkçe öğretimi bağlamında yabancı dil öğretim yöntemlerinin dil bilgisi öğretimi süreçlerine yansımaları İY ve Dil Bilgisi Çeviri Yöntemi (DBÇY) bağlamında tartışılmıştır. Çalışmada sırasıyla son yıllarda dil öğretimi alanında sıkça tartışılan ‘yaklaşım’, ‘yöntem’ ve ‘teknik’ kavramlarına açıklık getirilmeye çalışılmış, yabancı dil öğretim yöntemleri hakkında genel bilgilere yer verilerek, YDTÖ süreçlerine yansımalarının en fazla olduğu varsayılan İY ve DBÇY özelinde mevcut durum tartışılmıştır. Çalışmanın diğer boyutunu ise YDTÖ ve dil bilgisi öğretimi oluşturmuştur. Bu bağlamda dil bilgisinin yabancılara öğretimi süreçlerindeki mevcut durum üzerine tartışmalara yer verilmiş, öğretim süreçlerinde karşılaşılan sorunlar ortaya konulmuş ve öneriler sunulmuştur. Çalışmanın sonuç bölümünde ise yukarıdaki tartışmalar ışığında YDTÖ bağlamlarında hangi yabancı dil öğretim yöntemi/yöntemleri temel alınarak dil bilgisi öğretimi süreçlerinin yürütülmesi gerektiği konusu üzerinde tartışılmış ve önerilere yer verilmiştir.

Keywords

Abstract

In the field of foreign language teaching, Communicative Method (CM) is one of the most popular language teaching methods in recent years. The amount of current teaching materials in the market, written based on its philosophy, is also supporting this idea. It is assumed that CM should be also used more frequently and effectively in the contexts of teaching Turkish as a foreign language (TFL). Designing the whole language teaching procedures and curriculum depending on only one teaching method is quite a difficult issue. Probably because of this reason, in last few decades proposals of different teaching methods followed each other. In order to get more effective teaching\learning outcomes, application of CM in the contexts of TFL should be taken into consideration more profesionally and seriously. In this sense, in the contexts of teaching TFL, teachers should not only concentrate on using CM in teaching language skills, but also teaching grammar. In other words, grammar should be taught more contextually in teaching TFL environments. In this descriptive study, the reflections of foreign language teaching methods on grammar teaching within the context of teaching Turkish to foreigners are discussed. The discussions, especially, focused on teaching of Turkish language grammar to foreigners. In the conclusion part of the study, the issue of ‘What foreign language teaching method(s) should be used in teaching TFL environments, especially in grammar teaching?’ discussed, and accordingly suggestions were made.

Keywords